พระสูตรหฤทัยกล่าวถึงอะไร? ในตอนที่หนึ่งนี้ เราจะเริ่มด้วยการอธิบายจิตของสรรพสัตว์ที่กล่าวไว้ในพระสูตรหฤทัย หลายคนเข้าใจว่า “พระสูตรหฤทัยพูดถึงจิตแท้ (จิตที่แปดหรือตถาคตครรภ์)” แต่พวกเขาไม่ได้สังเกตว่า: พระสูตรหฤทัยยังกล่าวถึงจิตลวง (เจ็ดวิญญาณที่เกิดจากจิตแท้ ได้แก่ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ และมนัส) ของสรรพสัตว์ด้วย พระสูตรหฤทัยครอบคลุมหลักธรรมทั้งหมด ไม่เพียงแต่กล่าวถึงจิตแท้ จิตลักษณะแท้ แต่ยังกล่าวถึงจิตลวง (จิตมายา) ของสรรพสัตว์ด้วย สัตว์โลกทั้งหมดในโลกมนุษย์ ล้วนมีทั้งจิตแท้และจิตลวง (วิญญาณทั้ง 7 ที่รวมถึงมนัส) ไม่ใช่มีเพียงจิตแท้ หรือมีเพียงจิตจิตลวง (จิตมายา) ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่า: สรรพสัตว์ในโลกมนุษย์ล้วนมีจิตแท้และจิตลวง จิตทั้งสองประเภทนี้จะดำรงอยู่ร่วมกันและทำงานไปพร้อมกัน ผู้ที่ไม่เข้าใจสภาวะแห่งลักษณะแท้อาจกล่าวว่า: “จิตมีเพียงหนึ่งเดียว! จะมีสองได้อย่างไร?” ผู้ที่ไม่เข้าใจมักคิดว่า: จิตที่รับรู้ (จิตรับรู้อารมณ์ทั้ง 6) ที่สามารถเห็น ได้ยิน รู้สึก รับรู้นี้คือจิตแท้ เพราะนอกจากจิตนี้แล้ว ก็ไม่มีจิตอื่นใดที่สามารถค้นพบได้อีก! ดังนั้นสรรพสัตว์จึงมักเชื่อว่าจิตที่รับรู้ เห็น ได้ยิน รู้สึก ของตนคือจิตแท้!